Электронлă вулавăш

— Мĕн чухлĕ виле! Эпĕ пĕччен, — кăлтлатса тапрĕ Амиров чĕри. — Эпĕ кун чухлĕ вĕлермен. Пулăш мана, Аллах, пулăш. Каçар.

— Вĕлернĕ те пулĕ, — хуравларĕ хура тумтир тăхăннă хăрушă мĕлке, васкаса çыран хĕррнелле йăпшăнаканскер.

— Каçар, эпĕ айăплă мар.

— Каçару ыйтатăн?! — тарăхса сиккелерĕç куç умĕнчи хĕрессем. Вĕсен речĕ пĕр харăссăн шыв хĕрринелле шурĕ.

— Пĕтрĕм, — çухăрчĕ Амиров кĕтмен çĕртен тем çине такăнса çӳллĕ те чăнкă çырантан ӳкнĕ май.

Сутăнчăк чăнкă çыран варринче пуçĕпе пысăк чула çапăнчĕ, вĕт чулсене юнпа хĕретсе тарăн авăра чăмрĕ...

Кĕçех ирхи хĕвелĕн йăмăх пайăркисем тавралăха ытамласа илчĕç. Хурт-кăпшанкă вăранса курăкпа чечексем çийĕн вĕçрĕ, вăрманпа улăхра кайăк-кĕшĕк чĕвĕлтетрĕ, шывра пулăсем вылярĕç, çĕнĕ кун пуçланчĕ.