Йӳçĕ! Пĕрре, иккĕ, виççĕ...

Пит васкавлă мĕн пурнăç утти, —

Тăрăшсах тем шыран иртнинче.

Çук ачалăх, хыçра халь ытти,

Шав çӳрен асилӳ тĕнчинче.

Йăлтăр-ялтăр фата, шур кĕпе,

Йăлтăр кулă çиçет питсенче.

Сар хĕвел ыталать шевлипе,

Ют ан тăтăр ик чун хушшинче.

Тав тăватпăр атте-аннене,

Пирĕн пурнăç тĕшши вĕсенче.

Икĕ чун пĕрлешет çемьене,

Çавăрать пĕр йăва хальхинче.

Йышăнсамăр тăван саламне:

Тулли пурнăç вăл — ачасенче.

Шута илĕр ваттин пехилне:

Çилĕ ан тытăр чунăрсенче.

«Йӳçĕ! Йӳçĕ!» — тархаслать кĕреке.

Шӳт те савнăç тăван ыйтнинче.

«Йӳçĕ! Йӳçĕ!» — янратать кĕреке,

Ах, ытла та хавас чунсенче.

Йӳçĕ-ĕ-ĕ! Пĕрре, иккĕ, виççĕ,

Именсе чуп тăваç çĕн çынсем.

Йӳçĕ-ĕ-ĕ! Вуннă, вунпĕр, вуниккĕ,

«Пылакланчĕ тинех», — теç туссем.

Çĕнĕ комментари хуш